iBlog

Czy w tym roku, mimo kryzysu, PKP Cargo zorganizują swoją sztandarową imprezę kolejową pod nazwą Parada Parowozów?

Parada Parowozów - Wolsztyn 2009

Mimo kryzysu (ale przecież już minął) PKP Cargo najprawdopodobniej zorganizuje w tym roku swoją sztandarową imprezę kolejową pod nazwą Parada Parowozów, która jak co roku, odbyć się ma w Wolsztynie niedaleko Poznania. Na stronie internetowej Parowozowni podano już termin imprezy – ma to być 1 maja 2010 roku. Tu rodzi się pytanie: czy tegoroczna impreza planowana jest jako tylko jednodniowa? Oby ten czarny scenariusz się nie sprawdził i Parada, zgodnie z tradycją i nadziejami miłośników kolei, odbędzie się jako dwudniowe przedsięwzięcie.

Poprzednie Parady Parowozów były zawsze imprezami dwudniowymi. Pierwszy dzień był przygotowany z myślą o szerokiej publiczności: pokazy sprawności drużyn parowozowych, konkursy, festyny itp. a także pokaz Światło Para i Dźwięk oraz oczywiście sama Parada Parowozów, podczas której parowozy prezentowały się publiczności razem i każdy z osobna podczas kilku serii przejazdów przez stację. Drugi dzień był już imprezą dla nieco węższego grona największych zapaleńców – przejazdy pociągami retro z fotostopami. Jeśli by tego drugiego dnia miało zabraknąć to byłoby niedobrze.

Warto też wspomnieć tu o samej Parowozowni Wolsztyn. Jest to ostatnia czynna parowozownia w Europie obsługująca codzienny ruch pociągów jeżdżących w trakcji parowej na trasie z Wolsztyna do Poznania. Już nigdzie na naszym kontynencie nie zobaczymy rozkładowego, otulonego dymem i parą pociągu wyjeżdżającego ze stacji. Dlatego do Wolsztyna przyjeżdżają turyści nie tylko z Polski, ale także Niemiec, Czech, Węgier, Francji, Wielkiej Brytanii a nawet z Japonii – tylko po to aby zobaczyć autentyczny parowóz pełniący swoją regularną kolejową służbę.

Jak podaje Wikipedia, pierwsza Parada Parowozów odbyła się w 1993 roku i była raczej nieudaną imprezą. Kolejne przyciągały już coraz większą rzeszę miłośników kolei chcących zobaczyć ostatnie czynne parowozy. W 2007 roku Parada Parowozów została połączona z setną rocznicą założenia parowozowni i ściągnęła rekordową liczbę odwiedzających – 20 tyś. Obecnie każda z parad ściąga do Wolsztyna tysiące turystów z Polski i ze świata. Celem organizacji parad było zwrócenie uwagi ludzi na te zanikające już symbole techniki, oraz znalezienie osób i firm które mogłyby pomóc w renowacji i remontowaniu zabytkowego taboru. W 2003 roku parowozownię wraz z całym zabytkowym zapleczem przejęła i utrzymuje spółka PKP Cargo S.A. która jest także organizatorem parad.

W dzisiejszych czasach żadna firma nie jest w stanie sprawnie funkcjonować bez dobrej informacji rynkowej. Możemy zapomnieć o skutecznym konkurowaniu bez dokładnej informacji o naszych klientach, ich przyzwyczajeniach, potrzebach, sposobie myślenia i podejmowania decyzji. Dlatego każda rozsądnie myśląca firma prowadzi regularne badania rynku – badania ankietowe, wywiady grupowe, wywiady indywidualne, badania telefoniczne (CATI), tajemniczy klient itd.

Oczywiście, prawie żadna firma nie robi badań rynku całkiem we własnym zakresie. Swoimi siłami można robić np. desk research, ale organizować wywiady grupowe, czy budować tylko na własne potrzeby studio CATI – to oczywista pomyłka. Dlatego firmy korzystają, rzecz jasna, z usług wyspecjalizowanych firm badawczych, które dysponują zarówno odpowiednim zapleczem materialnym, jak również (a właściwie przede wszystkim) kadrą o odpowiedniej wiedzy i doświadczeniu.

A co to w ogóle są te badania rynku? Jak podaje Wikipedia badania rynku to zespół czynności polegających na gromadzeniu informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie aktualnym i tendencjach rozwojowych. Celem badań rynku jest pozyskanie informacji o kształtowaniu się mechanizmów rynkowych takich, jak popyt, podaż, ceny, zachowania i preferencje konsumentów, działania konkurencji, funkcjonowanie systemu dystrybucji, sprzedaży itp. Badania rynku są częścią badań marketingowych. Prowadzenie badań rynku zarówno polepsza pozycję konkurencyjną firmy jak i jest zalecane przez normy ISO 9000.

Z powyższego wynika prosty wniosek – w dzisiejszych czasach badania rynku to konieczność. Jeśli nasza konkurencja korzysta z dobrodziejstw jakie niosą badania rynku, a my nie korzystamy to konkurencja wyprzedza nas co najmniej o krok. Na efekty takiego zaniedbania nie przyjdzie długo czekać. I nie ma co zwalać winy za bankructwo na światowy kryzys ekonomiczny – sami będziemy sobie winni. A więc lepiej już dziś pomyślmy o tym aby znaleźć doświadczoną firmę realizującą badania rynku.

Rekrutacja respondentów to niełatwe zadanie – wymaga wiedzy i doświadczenia. Problemem jest nie tylko zweryfikowanie respondenta, ale niekiedy nawet znalezienie go, w szczególności kiedy mamy zrekrutować np. lekarzy rzadkiej specjalizacji, wysokich urzędników albo kadrę zarządzającą wysokiego szczebla. Wtedy jest kłopot już z samym dotarciem do takich respondentów. Tylko doświadczeni rekruterzy są w stanie w krótkim czasie znaleźć prawidłowych respondentów na badanie rynku.

Dobrze przeprowadzona rekrutacja na focusy to nie tylko znalezienie respondenta i zaproszenie go na wywiad. To także co najmniej dwuetapowa kontrola spełniania kryteriów. Przed badaniem należy do respondenta zadzwonić i przepytać ponownie z kryteriów rekrutacji. Tuż przed samym wywiadem robi się to ponownie – wszystko po to aby mieć stuprocentową pewność jakości rekrutacji. To bardzo ważne, bo koszt powtórzenia grupy (nie licząc straty czasu) jest kategorycznie zbyt wysoki – a błędy rekrutacji niemal zawsze ujawnią się podczas badania. A ponadto przecież chodzi o otrzymanie rzetelnych i wiarygodnych informacji. Dlatego profesjonalna rekrutacja respondentów jest tak ważna.

Prawdziwą zmorą są tak zwani zawodowi respondenci. Są to ludzie, którzy traktują chodzenie na grupy jako źródło stałego dochodu. Jak powszechnie wiadomo, respondent nie może uczestniczyć w badaniu rynku częściej niż pewien raz określony czas (niekiedy są wyjątki od tej reguły, ale to wyjątkowo rzadka sprawa). Poza tym zachodzi domniemanie, że taki zawodowy respondent jest po prostu kłamcą. Eliminowanie takich nieuczciwych respondentów to ważny element pracy koordynatora realizacji badań, tym bardziej, że nieuczciwość zawodowego respondenta często idzie w parze z nieuczciwością rekrutera. Z takimi ankieterami rozwiązuje się współpracę.

Nie każdy nadaje się na rekrutera. To praca wymagająca posiadania określonych cech osobowościowych. Nie dość, że trzeba być dokładnym, sumiennym i terminowym, to jeszcze trzeba umieć docierać do ludzi. Coś jak przedstawiciel handlowy – wyrzucają go drzwiami, to wchodzi oknem. Często musi przełamać opory respondenta, a niekiedy zmagać się np. z sekretarkami broniącymi dostępu do swoich dyrektorów. Aby więc być skutecznym rekruterem trzeba mieć po prostu to coś. I nie jest to coś czego można się nauczyć – z tym się człowiek rodzi i to ma, albo powinien szukać innej pracy. Zaś rolą koordynatora badań czy też kierownika działu realizacji badań jest m.in. zbudowanie zespołu skutecznych i terminowych rekruterów. Dlatego jeśli szukasz firmy, która profesjonalnie zrekrutuje ci respondentów na focusy – powierz to zadanie firmie z możliwie dużym doświadczeniem.

Każdy śpiewać może, trochę lepiej lub trochę gorzej… Czasami człowiek musi, inaczej się udusi – tak głoszą słowa popularnej piosenki. Nie od dziś wiadomo, że człowiek to artystyczne zwierzę i każdy od czasu do czasu musi dać upust swoim artystycznym zapędom. Ale żeby móc sobie pośpiewać trzeba znać nie tylko melodię, ale także teksty piosenek, w szczególności gdy tekst utworu jest w języku obcym – wtedy wiadomo, że trudniej jest rozróżnić poszczególne słowa i zrozumieć tekst.

W takich sytuacjach z pomocą przychodzi nam internet, w którym z łatwością odnajdziemy setki stron internetowych zawierających teksty piosenek naszych ulubionych wykonawców. Będą to zarówno oficjalne strony zespołów, strony fanklubów, strony prowadzone przez niezrzeszonych fanów a także witryny zawierające teksty piosenek wielu wykonawców.

Warto jednak przejrzeć co najmniej kilka stron aby znaleźć taką z wartościowymi tekstami – nieraz miałem okazję trafić na taką witrynę gdzie jej autor zamieszczał teksty spisywane ze słuchu i wszystko wskazywało na to, że jest kompletnie głuchy – pełno błędów rzeczowych i ortograficznych. Ja rozumiem, że artyści posługują się niekiedy dużą dozą abstrakcji, ale teksty piosenek zazwyczaj mają jakiś sens. A te spisane ze słuchu, ze strasznymi błędami po prostu były bez sensu, ale właściciela strony to nie zastanowiło. Widać miał problemy nie tylko ze słuchem.

A więc śpiewajmy ile się da! Nie żałujmy sobie. Nawet jeśli nie jesteśmy wybitnie uzdolnieni na tym polu – wtedy po prostu nie róbmy tego publicznie. Ale na pewno przynajmniej przeczytajmy choć raz tekst piosenki i nie kaleczmy języka, zarówno obcych jak i ojczystego. Choćby tylko tyle (i aż tyle) zróbmy dla muzyki. Do zobaczenia na festiwalu w Opolu! :-)

Pierwsze parowozy wyruszyły na żelazne szlaki rzecz jasna na Wyspach Brytyjskich – kolebce kolei żelaznych. Wkrótce zagościły także do Europy kontynentalnej, by w zawrotnym tempie rozjechać się po wszystkich krajach i zamieszkać tu na stałe, także na terenach polskich znajdujących się wtedy pod zaborami. Sieć kolejowa rozwijała się. Wraz z nią rozwijały się miasta i wsie. Miejscowości które kolej omijała ulegały szybkiej degradacji. Z kolei żyły całe miasteczka a kolejarz to było panisko – świetnie zarabiał, miał niezłą opiekę socjalną i cieszył się prestiżem społecznym – nie to co dziś, niestety.

Parowozy to magiczne maszyny. Dla wielu sympatyków kolei parowozy są esencją kolejnictwa, wyznacznikiem prawdziwej kolei. Stal, w której spotykają się dwa potężne żywioły – ogień i woda. Te dwa żywioły dają życie parowozowi. Te owiane kłębami dymu i pary stalowe kolosy mają w sobie tak wiele czaru, którego magii, której pozbawione są współczesne lokomotywy spalinowe i elektryczne. Parowozy były od początku istnienia kolei żelaznych aż do lat powiedzmy siedemdziesiątych podstawowymi maszynami trakcyjnymi. Dziś powoli odchodzą w zapomnienie…

Jeśli chodzi o Polskę, to koleje najszybciej rozwijały się w zaborze pruskim – tam czyniono najwięcej inwestycji w kolej. Nic dziwnego – bogaty, uprzemysłowiony Śląsk musiał i mógł mieć kolej, więc ją miał. Prusom niewiele ustępowały Austro-Węgry, aczkolwiek biedna rolnicza Galicja była pod tym względem trochę zaniedbana. Na szczęście poza względami gospodarczymi znaczenie miały tu także względy strategiczne – w tamtych czasach nie dawało się wygrywać wojen bez dobrze rozwiniętej sieci kolejowej. Najgorzej było w zaborze rosyjskim. Tutaj oprócz polityki rosyjskiej na przeszkodzie stało też łapownictwo i złodziejstwo. Ale mimo to kolej powstała.

Najciekawsze parowozy moim zdaniem to Ty2 – taki symbol na PKP nosiły poniemieckie parowozy wojenne, które u Niemców miały oznaczenie BR52. Mówię o nich, że były toparowozy, które zmieniły oblicze Europy – najpierw ją rujnując a potem odbudowując ze zniszczeń wojennych. Ty2 to lekki parowóz towarowy zbudowany przez nazistów specjalnie na potrzeby wojny ze Związkiem Radzieckim. Bardzo prosta, zestandaryzowana konstrukcja, tani w produkcji i eksploatacji, łatwy w naprawach, ocieplony na rosyjskie zimy, zadowalał się nawet byle jakim paliwem, potrafił jeździć po kiepskiej jakości torach (jak to na wojnie – wysadzane w powietrze i łatane byle szybko). Po prostu były to idealneparowozy na wojnę z Rosją Radziecką. Dzięki tym cechom doskonale sprawdzały się po wojnie w zniszczonej Polsce. Eksploatowane je aż do lat dziewięćdziesiątych, niektóre z nich zachowano do dziś do celów muzealnych. Kilka jest czynnych i obsługują np. pociągi turystyczne w sezonie letnim.

Parowozjada to coroczna impreza kolejowa, która zazwyczaj odbywa się w Chabówce i niekiedy także w jednej z sąsiednich miejscowości, np. w Rabce Zaryte albo w Chabówce. Tegoroczna impreza odbędzie się tylko w Chabówce, ale zgodnie z tradycją potrwa dwa dni a Miłośnicy Kolei (zwani w skrócie MiKolami) nie powinni narzekać na brak atrakcji – poza prezentacją parowozów, będzie można przejechać się w kabinie parowozu, odbyć przejażdżkę pociągami retro albo pojeździć drezynami. W programie jest także widowisko muzyczne pt. Kolej na musicale.

Z początku nie było pewności czy impreza się odbędzie – kruki na niektórych forach dyskusyjnych krakały czarne scenariusze, że ze względu na kryzys PKP Cargo SA (główny organizator Parowozjady) zrezygnuje z jej organizowania. Na szczęście dla Miłośników Kolei te czarne wróżby spełzły na niczym i Parowozjada 2009 odbędzie się. Chociaż być może faktycznie coś było na rzeczy – kryzys jest faktem (ponoć medialnym tylko, ale jednak) a informacje odnośnie decyzji i programu Parowozjady jakoś nie napływały…

Parowozjada 2009 odbędzie się pod hasłem “Już od pokoleń kochamy kolej”. Do Chabówki będzie można dojechać ogólnodostępnymi pociągami retro z Krakowa Głównego, Zakopanego i Mszany Dolnej. Podczas imprezy zostaną zaprezentowane parowozy Ol12-7, Ty2-911, Ty2-953, TKt48-191, TKh49-1, Pt47-65 (Wolsztyn) i Tr5-65 (Wolsztyn). Odbędą się także zawody sprawnościowe drużyn parowozowych. Ponadto po raz pierwszy zorganizowane zostaną pokazy kulisów pracy warsztatów parowozowych. Będzie możliwość poznania zasady działania podnośnika Teudtloffa, żurawia wodnego, zapadni trakcyjnej, odlewni, kuźni oraz podnośników Kutruffa.

Specjalnie dla Miłośników Kolei zostaną też zorganizowane przejazdy pociągami retro po niezelektryfikowanych liniach z tzw. fotostopami. Fotostopy to specjalnie wyznaczone miejsca gdzie można wysiąść z pociągu i zająć dobre miejsca do fotografowania. Następnie pociąg cofa się i przejeżdża jeszcze raz tak aby można było zrobić ciekawe zdjęcie pociągu prowadzonego przez dymiący parowóz. Właśnie dlatego wybiera się do tego celu linie niezelektryfikowane, aby zachować maksimum klimatu. Oczywiście miejsca do fotostopów powinny mieć także malowniczy krajobraz a takich na szczęście w Galicji nie brakuje.

A zatem Parowozjada 2009 już wkrótce – do zobaczenia w Chabówce!

Zapalenie pęcherza jest wredne – lubi wracać. Zioła, owszem pomagają, ale problemu nie rozwiążą. Nawet silne lekarstwa nie zawsze załatwiają problem. Zioła, kąpiele – to raczej pomocniczo, ale właściwe leczenie to jednak trzeba iść do lekarza żeby przepisał coś o mocniejszym działaniu. Zobaczcie tu: http://pl.wikipedia.org/wiki/Zapalenie_p%C4%99cherza_moczowego

Zapalenie pęcherza nie jest równe zapaleniu pęcherza – są co najmniej trzy rodzaje i każde leczy się inaczej. Tu jest fajna stronka o tym: http://www.cystistat.pl/ – oczywiście przy okazji reklamuje ona jeden z leków, ale w ogóle informacje są OK (da się zrozumieć nie będąc lekarzem).

Ale i tak trzeba iść do lekarza i niech on decyduje co brać – czy zioła, czy “chemię”, chociaż ja nie wierzę w skuteczność ziół na tym polu na dłuższą metę.

Misie koala też się muszą nażuć, aby poczuć haj. Nie ma nic bez inwestycji. Chcesz podjąć education in Australia, musisz mieć zasobny portfel, albo… Dużo chęci. Możesz zacząć od załatwienia sobie working holiday visa, tak aby mieć czas na znalezienie pracy i zorganizowanie sobie życia. W czasie wakacji będziesz pracował/pracowała pewnie ciężej niż miś koala, ale nie zapomnij zapisać się na jeden semestr do szkoły. Wiza, którą dostaniesz na 6 miesięcy pozwoli ci dalej legalnie pracować (co prawda tylko 20 godzin w tygodniu), a na uczelni możesz znaleźć męża/żonę. No i podszkolisz język, obyczaje. Kiedy już zaliczysz kilka semestrów i dorobisz się posady managera w knajpie, czas poczytać o universities Australia. Ale to propozycja tylko dla ambitnych.

Kolej w Polsce ma być przyszłościowym środkiem komunikacji. Póki co jest zmorą przeszłości. Zapyziałe stacje, brudne dworce, zdewastowany i/lub wyeksploatowany tabor kolejowy…

Ale na szczęście trochę się w tej kwestii zmienia – np. PKP Intercity wykłada duże pieniądze na modernizację taboru. PKP Intercity kupiło nowoczesne lokomotywy od Siemensa i ogłosiło przetarg na dostawę składów  zespolonych – a więc koleje dużych prędkości w Polsce to już najbliższa przyszłość, no powiedzmy za 4 lata będą pierwsze pociągi.

Równolegle z modernizacją taboru idzie modernizacja linii kolejowych i dworców.

A to już najwyższy czas – po pierwsze dlatego, że Euro 2012 za pasem, a po drugie bo Polska zasługuje na to żeby mieć nowoczesne koleje.

Mam jeszcze trzy marzenia do zrealizowania w życiu: 2-3 kursy językowe we Włoszech, 2-3 obozy językowe w Hiszpanii, w okolicach Bilbao oraz nauka za granicą angielskiego (Malta, Australia, Hawaje). Mój rosyjski perfekt i dobra znajomość francuskiego pomagały mi przez całe życie. Najmłodszy już nie jestem, dzieci odchowane. Brakuje mi tej fascynacji, tej energii, którą miałem podczas pierwszych studiów w Moskwie. Być może ten sam stan uniesienia już nie jest możliwy. Zdaję sobie z tego sprawę. Ale chce mi się jeszcze zaryzykować – nauka języków za granicą to moje najpiękniejsze chwile w życiu. Chcę to przeżyć jeszcze raz. Być może po raz ostatni. Te wszystkie lata poświęcone rodzinie i pracy przekonały mnie, że
wtedy w Moskwie byłem na szczycie swoich możliwości jako istota ludzka. Chcę jeszcze raz wejść na szczyt, pieniądze mam, na emeryturze czasu sporo. Myślę sobie, że chyba na tych obozach dziadka z Polski nie wyśmieją, a nawet jeśli, to być może w jakiś pomysłowy sposób? Zobaczymy, trzeba próbować. A dlaczego Bilbao? Wychowałem się na Hemingwayu.